Aktualności warylewski.com.pl Start Biogram Publikacje Konferencje Promocje i recenzje Aktualności Galeria Kontakt Blog Varia
© Copyright - Jarosław Warylewski 2017
24.05.2017 r. Stan prawny:  1 maja 2017 r.  Kodeks karny. Komentarz  prezentuje w sposób  wszechstronny dorobek doktryny i  judykatury. Ponadto, zostało  uwzględnione aktualne  piśmiennictwo z komentowanej  dziedziny i dziedzin pokrewnych   
Prof. J. Warylewski jest współautorem Komentarza. Napisał komantarz do rozdz. XXV Kodesku karnego, pt.: “Przestępstwa przeciwko wolności seksualnej i obyczajności”.
Pracownicy Katedry dr Jacek Potulski oraz dr hab. Wojciech Zalewski są również współautorami Komentarza.  
Redakcja: prof. dr hab. Ryszard A. Stefański Autor: Prof. INP PAN dr hab. Paweł Daniluk, prof. dr hab. Teresa  Gardocka, prof. UG dr hab. Radosław Giętkowski, Aleksander  Herzog, prof. dr hab. Stanisław Hoc, sędzia Rafał Janiszowski-  Downarowicz, dr Rajnhardt Kokot, prof. dr hab. Violetta Konarska-  Wrzosek, dr Jacek Kosonoga, dr Julia Kosonoga-Zygmunt, sędzia  SN Wiesław Kozielewicz, prof. dr hab. Barbara Kunicka-  Michalska, adw. Witold Kutzmann, dr Michał Leciak, dr Joanna  Mierzwińska-Lorencka, dr Tomasz Oczkowski, prof. dr hab. Łukasz  Pohl, dr Jacek Potulski, dr Tomasz Przesławski, prof. dr hab. Jerzy  Skorupka, prof. dr hab. Jan Skupiński, prof. dr hab. Jacek  Sobczak, dr Blanka Julita Stefańska, prof. Zofia Świda †, doc. dr  Anna Walczak-Żochowska, prof. dr hab. Jarosław Warylewski, dr  Aneta Wilkowska-Płóciennik, prof. UG dr hab. Wojciech Zalewski. 

Zapowiedzi:

- Na początku października 2017 r. nakladem Wolters Kluwer ukaże  się VII wydanie (poprawione i poszerzone) mojego podręcznika  “Prawo karne. Część ogólna”. - 16-17 pażdziernika 2017 r. będę brał udzial w Konferencji  Naukowej w Olsztynie - IV Warmińska Konferencja Nauk Penalnych  na temat „Między stabilnością a zmiennością prawa karnego –  dylematy ustawodawcy” 
Ostatnia aktualizacja portalu: 18.06.2017 r.
Ten wyrok SN z dnia 14 marca 2017 r. (IV KK 369/16), jeżeli chodzi o jego  konsekwencje w postaci uchylenia zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego i  przekazania sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania w  postępowaniu odwoławczym jest być może prawidłowy w realiach konkretnej,  rozpatrywanej przez sąd sprawy, jednak tezy w nim sformułowane (w treści  uzasadnienia) trudno jest zaakceptować. Sformułowanie to jest bardziej niż  eufemistyczne. Chyba po raz pierwszy spotkałem się z orzeczeniem Sądu  Najwyższego po lekturze którego brak mi słów na określenie wrażenia jakie ono  wywołuje. Brak słów w języku używanym w dyskursie prawniczym, bo niestety, a  jest to zasługa Sądu Najwyższego, wyrok ten odbieram jako: „porażający”,  „wbijający w fotel” i powodujący, że „szczęka opada”. Jednym słowem:  skandaliczny. Co mnie tak wzburzyło? Porównajmy ze sobą dwa akapity: jeden z  nich to niekwestionowany opis stanu faktycznego, a drugi to konkluzja Sądu  Najwyższego: - „J. W. został oskarżony o to, że od bliżej nieustalonego dnia stycznia 1990 r. do  lutego 2008 r. w J. i w Z. wielokrotnie przemocą doprowadzał swoją żonę D. W. do  obcowania płciowego, raz lub więcej razy w miesiącu w ten sposób, że bił ją ręką  po głowie, następnie jedną gołą ręką lub poduszką zatykał jej usta, a drugą  przyduszał za szyję i ściągał jej majtki, wpychając palce do pochwy i odbywał z nią  stosunek płciowy, przy czym czynów tych dopuszczał się także w czasie gdy  pokrzywdzona była w ciąży.” - „Skoro więc pokrzywdzona poddawała się woli męża i dopiero po wielu latach  oceniła jego zachowania krytycznie, to należy wyjaśnić, czy zachowania  oskarżonego nie wynikały z jego błędnego przekonania co do ich legalności i  normalności, zakorzenionego w środowisku”. Reszta będzie w glosie, którą właśnie piszę.
Aktualności